خود را بپذیریم هرکس ما را نپذیرد برایمان مهم نیست

این نکته‌ای زیباست که باید درک شود.
کسی به شما توهینی می‌کند،
این اهانت معنایی ندارد مگر این که تو خود آن را بپذیری.
تا زمانی که آن را به خود نگیری بی‌معناست، یک همهمه است،
با تو کاری ندارد.
پس درواقع هیچ کس نمی‌تواند به تو توهینی کند مگر این که خودت آن را بپذیری، مگر این که خودت با آن
همراهی کنی.
بنابراین هر زمان که به تو توهینی شود، یا احساس کنی که مورد اهانت واقع شده ای، این مربوط به توست، مسئولیتش با خود توست.
نگو که شخص دیگری به تو توهین کرده، تو چرا آن را قبول کرده ای؟
کسی تو را مجبور به پذیرش آن
نکرده است.
این آزادی دیگریست که
بخواهد توهین کند، این که تو آن را قبول کنی یا نه هم آزادی توست.
با خود توست اگر اهانتی را قبول کنی. آن وقت نگو دیگری به من توهین کرده، خیلی ساده بگو من آن را پذیرفتم.
خیلی ساده بگو من آگاه نبودم و
در ناآگاهی آن را پذیرفتم و
بعد آشفته شدم. تنها چیزی را بپذیر که به آن نیاز داری، تنها چیزی را بپذیر که تو را تغذیه می‌کند.

About خالقی

مدیر و صاحب امتیاز سایت زنان توانمند، دکترای تخصصی روانشناسی ،مدرس دانشگاه ،هیپنوتیزور،نویسنده ی کتاب تاثیر شادمانی و آرمیدگی در اختلالات جنسی ،محقق در زمینه ی شادمانی درونی هشیاری حضور،معنویت درمانی ویوگادرمانی،مربی یوگاو مربی یوگای خنده ودارای چندین سال سابقه ی مدیریت گروه درمانی و توانمند کردن زنان

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *