من، بر این ابری که اینسان
سوگوار،
اشک بارد زار زار ،
دل نمی سوزانم
ای یاران،
که فردا بی‌گمان ،
در پی این گریه
می خندد بهار.
ارغوان می رقصد،
از شوقِ گل افشانی
نسترن می تابد
و باغ است نورانی.
بید، سرسبز
و چمن، شاداب،
مرغان، مست ِ‌مست
گریه کن!
ای ابر پربار زمستانی.
گریه کن
زین بیشتر، تا باغ را فردا بخندانی!
گفته بودند از پس هر گریه
آخر خنده ای‌ست.
این سخن بیهوده نیست.
زندگی مجموعه ای از
اشک و لبخند است .
خنده ى شیرین فروردین،
بازتاب گریهٔ پربار اسفند است.
ای زمستان!
ای بهار ،
بشنوید
از این دلِ تا جاودان امیدوار :
گریه امروز ما هم،
ارغوانِ خنده می آرد به بار!
( فریدون مشیری )

About خالقی

مدیر و صاحب امتیاز سایت زنان توانمند، دکترای تخصصی روانشناسی ،مدرس دانشگاه ،هیپنوتیزور،نویسنده ی کتاب تاثیر شادمانی و آرمیدگی در اختلالات جنسی ،محقق در زمینه ی شادمانی درونی هشیاری حضور،معنویت درمانی ویوگادرمانی،مربی یوگاو مربی یوگای خنده ودارای چندین سال سابقه ی مدیریت گروه درمانی و توانمند کردن زنان

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *