baba 2

تقدیم به خواهر مهربانم فاطمه خالقی

 

نامه های بابا لنگ دراز به جودی ابوت
جودی! کاملا با تو موافق هستم که عده ای از مردم هرگز زندگی نمی کنند و زندگی را یک مسابقه دو می دانند و می خواهند هرچه زودتر به هدفی که در افق دوردست است دست یابند و متوجه نمی شوند که آن قدرخسته شده اند که شاید نتوانند به مقصد برسند و اگرهم برسند ناگهان خود را در پایان خط می بینند. درحالی که نه به مسیر توجه داشته اند و نه لذتی از آن برده اند.
دیر یا زود آدم پیر و

خسته می شود درحالی که از اطراف خود غافل بوده است. آن وقت دیگر رسیدن به آرزوها و اهداف هم برایش بی تفاوت می شود و فقط او می ماند و یک خستگی بی لذت و فرصت و زمانی که ازدست رفته و به دست نخواهد آمد. …
…جودی عزیزم! درست است، ما به اندازه خاطرات خوشی که از دیگران داریم آنها را دوست داریم و به آنها وابسته می شویم.
هرچه خاطرات خوشمان از شخصی بیشتر باشد علاقه و وابستگی ما بیشتر می شود.
پس هرکسی را بیشتر دوست داریم و می خواهیم که بیشتر دوستمان بدارد
باید برایش خاطرات خوش زیادی بسازیم تا بتوانیم در دلش ثبت شویم.
دوستدارتو : بابالنگ دراز
مریم خالقی

About خالقی

مدیر و صاحب امتیاز سایت زنان توانمند هیپنوتیزور،روانشناس ،عضو انجمن علمی هیپنوتیزم آمریکا ،دارای مدرک مسترینگ اریکسونی و عضوانجمن روانشناسی سلامت وعضو انجمن روانشناسی اجتماعی ،عضو انجمن روانشناسی ایران ،مربی یوگاو مربی یوگای خنده و 10 سال مدیریت گروه درمانی و توانمند کردن زنان

7 comments on “تقدیم به خواهر مهربانم فاطمه خالقی

  1. روزی برای بعضی از آدمها فقط یک خاطره خواهید بود . همهءسعیتان را بکنید تا خاطره ای خوش باشید .

    (هرکسی نغمهء خود خواند و از صحنه رود ، صحنه پیوسته بجاست . خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد )

  2. سه چیز را هرگز فراموش نکن:

    ۱- به همه نمی توانی کمک کنی .

    ۲- همه چیز را نمی توانی عوض کنی.

    ۳-همه تورا دوست نخواهند داشت.

    برگرفته از :سایت مردمان

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>