دل نوشته های 0

چرا با این همه مطالعه و دانش اندوزی تغییر نمیکنیم ؟چون فقط دنبال اضافه کردن اطلاعات خود هستیم نه پالایش

در صورتی تغییر می کنیم که در هر کلاسی که شرکت کردیم و یا هر کتابی که خواندیم از خود بپرسیم که کدامین باور را باید پالایش کنیم و دور بریزیم؟

وقتی دیگر قضاوت نکردی ، ،انتقاد نکردی،نصیحت نکردی و نخواستی دیگران را عوض کنی فقط با وصل کردن خودت به سرچشمه ی نور چراغی فرا روی دیگران شدی وحتی وقتی تعریف نکردی ویکی را بزرگ .ودیگران را کوچک نکنی بدان که به راه کمال گام نهادی و به هدیه ی حضور دست یافتی در غیر این صورت باید مسیرت را عوض کنی.

وقتی بین خودت و دیگران تفاوت گذاشتی وخودت را از جنس آنها ندانستی و بین خودت و دیگران فاصله انداختی و خود را از دیگران جدا کردی بدان از راه کمال و اخلاص دور شدی .

زمانی در جاده ی کمال گام بر می داریم که خود را از جنس خدا بدانیم و دیگران را نیز همینطور یعنی ذهن را خالی از من وتویی و کاملا رها ،آرام کنیم.

در صورت وصل بودن به سر چشمه ی نور الهی با او یکی میشویم و به بی زمانی و بی فرمی می رسیم و دیگر تلخی ،کینه ،حسادت و درد نداریم خاطره های گذشته ممکن است باشد ولی دیگر درد ندارد ،بی زمانی ، بی فرمی باعث می شود  حضور داشته باشیم و این وصل بودن به ما قدرت و توانایی می دهدو ما را خلاق می کند و می توانیم خالق خود و سر نوشت خود شویم.

اگر تسلیم باش…..خرد….رهایی….یکی شدن …..آرامش …..خدایی……آفرینش و خلاقیت……شادمانی درونی……….

About خالقی

مدیر و صاحب امتیاز سایت زنان توانمند، هیپنوتیزور،دکترای تخصصی روانشناسی ،مدرس دانشگاه ،عضو انجمن علمی هیپنوتیزم آمریکا ،دارای مدرک مسترینگ اریکسونی و عضوانجمن روانشناسی سلامت وعضو انجمن روانشناسی اجتماعی ،عضو انجمن روانشناسی ایران ، نویسنده ی کتاب تاثیر شادمانی و آرمیدگی در اختلالات جنسی ،محقق در زمینه ی شادمانی درونی هشیاری حضور،معنویت درمانی ویوگادرمانی،مربی یوگاو مربی یوگای خنده ودارای چندین سال سابقه ی مدیریت گروه درمانی و توانمند کردن زنان

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *